Lublin. Pieśni Bagien 2008

Zapraszamy na czwartą edycję „Pieśni Bagien” – spotkań z tradycyjną muzyką, ale także ludźmi, przyrodą i krajobrazem Polesia – wyjątkowej krainy, leżącej na terytorium Ukrainy, Białorusi i Polski.

piesni_bagien2008.jpg

Głównymi gośćmi dotychczasowych edycji były wiejskie zespoły śpiewacze, a właściwie śpiewaczki z ukraińskiego Polesia.

W tym roku po raz pierwszy gościmy”ansambl” z białoruskiej części bagiennej krainy. Po raz pierwszy mamy też kapelę instrumentalną. Żaden z zespołów nie ma charakteru estradowego, rzadko bywają poza rodzinnymi stronami. W Polsce występują po raz pierwszy.

Festiwal jest częścią cyklu „Scena In Crudo” – otwartych prezentacji muzyki tradycyjnej w wykonaniu najwybitniejszych wiejskich mistrzów lub ich uczniów. Równoległym działaniem jest Studio In Crudo – propozycja laboratoryjnej pracy nad poznaniem i kontynuacją tradycji muzycznych, tanecznych i obrzędowych Lubelszczyzny.

PROGRAM

środa 12 XI

16.00 – 17.30 (STL ul. Grodzka 14)

warsztaty polskich tańców tradycyjnych
prowadzenie:
Katarzyna Tucholska i Grzegorz Ajdacki (Dom Tańca, Warszawa) i kapela Braci Dziobaków
(prosimy o wcześniejsze zgłoszenia)

18.00 (Sala Nowa Centrum Kultury, Peowiaków 12)

film „Diad Ivan” (real. Oleksiy Nahornyuk – Równe, Ukraina). Bohaterem filmu jest wybitny śpiewak Ivan Petrovets (1937-2008) ze wsi Perebrody. Po projekcji spotkanie z autorem.

„Rodzina Czudinowiczów” (real. Yurij Kovalchuk – Równe, Ukraina). Prezentacja fragmentów muzycznego materiału filmowego nt. śpiewaczek ze wsi Svarycewiczi. Spotkanie z autorem

koncert:
Zespół śpiewaczy ze wsi Rokitne (Ukraina)
„Trojisti muzyki” – muzykanci ze wsi Rokitne (Ukraina)

czwartek 13 XI

16.00 – 17.30 (STL ul Grodzka 14)

warsztaty polskich tańców tradycyjnych cz. 2
prowadzenie:
Katarzyna Tucholska i Grzegorz Ajdacki (Dom Tańca, Warszawa) i kapela Braci Dziobaków

18.00 (Sala Nowa Centrum Kultury, Peowiaków 12)

„Szeptuchy” reż Marek Włodzimirow

Prezentacja – promocja albumu fotograficznego; spotkanie z autorem – Oleksiyem Nahornyukiem (Równe, Ukraina)

koncert: Zespół śpiewaczy ze wsi Łubcza (Białoruś)

„Pograjka” – zabawa taneczna (tradycyjne tańce polskie i ukraińskie) Muzykanci z Rokitnego (Ukraina) i Kapela Braci Dziobaków z Woli Destymflandzkiej (Polska)/

wstęp wolny

szczegóły: www.pograjka.prv.pl

Uczestnicy:

Zespół śpiewaczy ze wsi Rokitne (Rokitniwski rajon, obwód Riwnenski, Ukraina)

Uczestnicy zespołu pochodzą z jednej części wsi Rokitne – „Kutok”. Brali udział w licznych „rejonowych” koncertach i festiwalach, w festiwalu „Drewlanski dżereła” (Równe 2007).
Śpiewaczki starszego i średniego pokolenia (41 – 65 lat) mają w repertuarze pieśni z Rokitnego: weselne, „wesnianki”, „petriwczani” (letnie), żniwne, kolędy, „szczodriwki”, pieśni liryczne, tańce.
Razem ze śpiewaczkami występują „trojisti muzyki” – wiejscy muzykanci z Rokitnego (tradycja ta jest już zanikająca na Polesiu Ukraińskim), grający w manierze tradycyjnej, przejętej od starszych instrumentalistów z Rokitnego. Na „buchalci”, klarnecie i harmoszce grają polki („zalawka”, „rokitjanka”, „kysorka”) i walce oraz tańce takie jak hopaczok, kozaczok, krakowiak, nareczeńka, padespan. Kierownik zespołu Hanna Panasjuk.

Zespół śpiewaczy ze wsi Łobcza (łuninicki rajon, obwód Brzeski, Białoruś)

Zespół „Łabczanka” istnieje od ponad 20 lat. Wykonuje „starożytne” kalendarzowe i rodzinno-obrzędowe pieśni w archaicznej heterofonicznej manierze. W repertuarze znajdują się także pieśni liryczne i biesiadne з падгалоскам. Chętnie śpiewają też żartobliwe przyśpiewki oraz sceniczne adaptacje obrzędów: swaty-zapoiny („Запоіны”),” Zażynki (obrzęd na początek żniw – Зажынкі) ,” Dokopiny ziemniaczane (Дакопіны)”,Tłoka (Талака), Kupała (Купалле)”, Kust (Кустa)”,Hukanie wiosny (“Гуканне вясны”), Zespołem kieruje Anastasia Jakawiec – osoba utalentowana i zakochana w ludowej pieśni.

„Diad Ivan” (real. Oleksiy Nahornyuk – Równe, Ukraina)

Bohaterem filmu jest, zmarły niedawno wybitny śpiewak Ivan Petrovets (1937-2008), ze wsi Perebrody (Dubrowicki rajon, Riwneński Obwód, Ukraina) członek zespołu śpiewaczego z Perebrodów, z którym występował m. in w Lublinie. Był jednym z i ostatnich mistrzów męskiego śpiewu na ukraińskim Polesiu. Grywał także na własnoręcznie wykonywanych instrumentach dętych.

Foto-album autorstwa Oleksija Nahornyuka. Ukraińskie Polesie widziane z perspektywy legendarnej poleskiej kolejki wąskotorowej: ludzie, przyroda, obyczaje, krajobrazy. (możliwość nabycia wydawnictwa)
Oleksiy Nahornyuk (Równe,Ukraina) kulturoznawca, fotografik, filmowiec, od wielu lat zaangażowany w dokumentację i kontynuację kultury ludowej, zwłaszcza śpiewu, pracuje nad rozprawą doktorską nt. sztuki sepulkralnej Polesia, autor wystaw fotograficznych oraz misternych, poleskich wycinanek. Członek zespołu śpiewaczego Seluky.

„Rodzina Czudinowiczów” – real. Yurij Kovalchuk (Ukraina)

Swarycewicze (Dubrowicki rajon, Riwneński obwód,Ukraina) to wyjątkowa miejscowość, w które wciąż żywe są archaiczne tradycje śpiewacze i obrzędowe. Mieszka tam wiele wybitnych śpiewaczek. Podczas wcześniejszych edycji „Pieśni bagien” gościliśmy już dwa zespoły z tej wioski. Zespół rodzinny Czudinowiczów występował u nas w 2007 roku. Materiał filmowy zrealizowany przez Yurija Kovalchuka pokazuje kilkanaście rozmaitych pieśni w wykonaniu członkiń zespołu, krewnych, sąsiadów w sytuacji naturalnych – spotkań, prac polowych czy domowych zajęć.
Yurij Kovalchuk, folkorysta, założyciel i dyrektor organizacji „Svicha”, związany z zespołem „Horyna”, od 15 lat zaangażowany w wykonywanie i dokumentowanie muzycznego folkloru Polesia i Wołynia.

Szeptuchy (reż Marek Włodzimirow, Muzyka: Zerova; 2007)

dwuczęściowa etiuda o jednym z bardziej tajemniczych przejawów współczesnego życia duchowego Podlasia
Marek Włodzimirow Twórca filmów i wizualizacji, grafik komputerowy, ex web designer, współtwórca Grupy Filmowej DRACHA. Zdobywca szeregu nagród na festiwalach kina niezależnego w Polsce nie tylko. Jego twórczość wyróżnia się specyficzną, niepokojącą atmosferą, przesiąkniętą unikalną wschodnią mistyką. Intryguje eksperymentalnym podejściem do montażu i postprodukcji obrazu. Uważa, iż tworzenie filmów to rozrywka intelektualna, a także sposób na odpoczynek mentalny. ( za: www.filmowepodlasieatakuje.pl)

Warsztaty polskich tańców tradycyjnych

Nauka kroków, rytmu i czucia najważniejszych tańców ludowych: oberka i polki (na specjalne życzenie tango, fokstrot,walczyk) w formie takiej, jak do dziś tańczy się na dechach najlepszych zabaw w Radomskiem i na Lubelszczyźnie. Dynamiczne, transowe wręcz tańce wirowe przy żywej muzyce niewiele mają wspólnego z korowodowymi wygibasami uszminkowanych tancerek z zespołów folklorystycznych. Mimo prostego kroku niełatwe, jednak przy odrobinie pracy dają rzadką przyjemność i autentyczne emocje.

Katarzyna Tucholska – muzyk, tancerka. Gra na harmonii pedałowej, prowadzi warsztaty tradycyjnych tańców polskich oraz spotkania z kulturą taneczno-muzyczną wsi dla dzieci, w tym dorosłych. Związana z warszawskim Domem Tańca. Stypendystka Ministra Kultury.
Grzegorz Ajdacki Tańczy tradycyjne tańce od roku 2000. Od 6 lat prowadzi warsztaty w różnych miejscach Polski oraz we Francji i Portugalii Interesuje się tradycyjnymi tańcami ludowymi i ich odmianami regionalnymi. Ciągle pogłębia swoją wiedzę i umiejętności, ucząc się od wiejskich tancerzy, jak również z archiwalnych nagrań wideo. Związany z warszawskim Domem Tańca.

Kapela Braci Dziobaków z Woli Destymflandzkiej

Stryjeczni bracia Ignacy Dziobak, Jan Dziobak, Edward Dziobak, to muzycy tradycyjni młodego pokolenia zajmujący się kontynuacją i rekonstrukcją polskich tradycji muzycznych, kultywują stary styl grania. Kapela gra w składzie: skrzypce, basy, bębenek. Grają tylko do tańca, wychodząc z założenia, że muzyka i taniec to najlepszy sposób dialogu międzyludzkiego i międzypokoleniowego.

Organizator

Towarzystwo dla Natury i Człowieka
ul. Głęboka 8A, 20-612 Lublin
(081) 743 71 04, oikos@eko.lublin.pl, www.ekolublin.pl

Kinoteatr Projekt
www.kinoteatrprojekt.pl

spółpraca:

Brzeskie Obwodowe Centrum Kultury (Brześć, Białoruś)
Tvorche Obiednanya „Svicha” (Równe, Ukraina)

Festiwal organizowany jest dzięki pomocy finansowej Fundacji J&S Pro Bono Poloniae, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Województwa Lubelskiego.

TESTTT